Friday, July 14, 2006



Test.

10 juli 2006: Update uit Jakarta...

6 September?

Het allerbelangrijkste in ons leven is op dit moment natuurlijk de aankomende gezinsuitbreiding. De ETA is 6 September en het is de bedoeling dat dat in Singapore gaat gebeuren. Op het moment zijn we druk bezig om alle benodigde paperassen te verzamelen om dit mogelijk te maken. Hoewel Singapore haar eigen ingezetenen aanmoedigt om meer kinderen te verwekken, zijn ze doodsbang dat Europeanen en andere ongewenste buitenlanders een kind in Singapore krijgen en dan voor dit kind de Singaporese nationaliteit op te eisen. Om dit te voorkomen moet je diverse formulieren invullen, een brief krijgen van de Nederlandse ambassade (waarvoor je ook weer een aantal formulieren moet invullen en documenten moet inleveren), een lokale doktersverklaring inleveren, en een officiele garantie + borgsom van een lokale sponsor in Singapore regelen. Het proces is nog steeds niet helemaal duidelijk maar we denken dat we nu wel alles in gang hebben gezet. Op 5 augustus vertrekken we naar Singapore om daar ons kamp op te slaan voor de komende weken. Ik zal zelf de eerste periode door de week in Jakarta werken en in de weekends naar Singapore vliegen. Gelukkig zijn er een aantal nationale feestdagen en daarnaast ligt de brouwerij dicht bij het vliegveld, waardoor ik makkelijk vrijdagavond weg kan vliegen en maandagochtend terug. Verder komen Shona en Martje in verschillende periodes naar Singapore om Willemijn gezelschap te houden en te ondersteunen, als dat nodig mocht zijn.

Vooralsnog doorloopt Willemijn de zwangerschap vrij soepel. Ze is nauwelijks aangekomen en voelt zich meestal prima. Golft nog steeds, zij het dat ze nu wat eerder na 9 holes afhaakt vanwege de warmte. Sedert 2 weken mag ze van haar teamgenoten niet meer mee hockeyen, omdat het team bang is dat een verdwaalde bal, stick of arm tegen de zwangere buik kan stoten. Willemijn staat nu dus berustend langs de lijn om het team aan te moedigen en te coachen. Min of meer voor de grap hebben we onszelf gedwongen om met z'n tweeen naar een baby cursus te gaan. Eigenlijk viel het best wel mee, was het zelfs bij vlagen heel nuttig en in ieder geval grappig om te zien op wat voor manier sommige lokale mensen met de zwangerschap bezig zijn. Zo was er een oude expat man met een jong lokaal meisje, en het enige waar hij zich druk om leek te maken is hoe snel hij weer over haar heen kon na de bevalling...

Bali

Op de 2e plaats van belangrijke zaken staat dan wellicht Bali. Dit vakantie paradijs ligt op 1 uur vliegen van Jakarta. Je kunt vrij kort van tevoren tickets boeken en de nationale trots Garuda Airways vliegt zo'n beetje om het uur. Dankzij de diverse bommen in de afgelopen jaren is het zelfs in het hoogseizoen vrij makkelijk om een geschikt hotel te vinden. We zijn er nu al 3x geweest en elke keer was het heerlijk. Je bent dan echt even helemaal weg van de drukte, de smog, het verkeer in Jakarta, etc. Op een of andere manier lijkt het in Bali altijd zonnig! En het is raar dat het veel lekkerder en ontspannender kan zijn om met een biertje aan het zwembad van je gehuurde Bali villaatje te liggen, dan bij het zwembad in je eigen tuin... De stranden en de zee is niet overal even prachtig, dus in het begin moet je even uitvinden in welke plek je het beste kan zijn. Het binnenland van Bali is verassend mooi: je kunt wandelen door eindeloze rijstpadi's of langs de grote meren in vulkaan kraters, er zijn vele pittoreske dorpen met grote lokale marktplaatsen, een aantal hele mooie golfbanen waarbij je continu wordt afgeleid door het prachtige uitzicht op valleien of zee.

Bali is natuurlijk wel een beetje beinvloed door toerisme. Bij diverse hotels spreken de kamerjongens 3 woorden Duits of Nederlands. Ze blijven voor je hotelkamer staan en zodra je deur opengaat krijg je een "Gute morgen!" naar je hoofd geslingerd. Te pas maar al heel snel te onpas wordt er gevraagd hoe het met je gaat. De taxi-chauffeurs vertellen zonder uitzondering onmiddelijk na het instappen dat de business wel erg slecht is sinds de bomaanslagen en dat het bedrag op de meter ter nauwernood kostendekkend is. Vervolgens willen ze allemaal weten wat je morgen gaat doen en hoe je daar heen gaat, wanneer je weer terug vliegt en of hij je dan mag wegbrengen.

De eerste Bezoekers

Op een of andere manier zitten we in Jakarta veel sneller volgeboekt dan in Lagos... Hetty (Willemijn's moeder) had de eer om de boeken in te gaan als onze eerste bezoeker in Jakarta. Ze kwam natuurlijk vooral om Willemijn's buikje te bezichtigen en om slimme tips te geven voor de postnatale periode. Daarnaast was het ook erg gezellig. Tussen het inkopen van baby-inboedel en het aankleden van de baby kamer (daar hadden we zelf "nog geen tijd" voor gehad), toonden de aanstaande oma en moeder zich reislustig en stonden er diverse auto-uitstapjes en zelfs meerdere binnenlandse vliegreisjes op het programma. Zelfs de door de recente aardbeving aangestaste landingsbaan van Jogyakarta werd getrotseerd om de Merapi te kunnen bekijken!

Na Hetty's vertrek hadden we 1 dag rust en daarna stond Martje al weer op de stoep. Een paar dagen later sloot Robert Jan aan. Laatsgenoemde had namelijk nog wat punten nodig om ook dit jaar platinum te blijven. Het dubbele bezoek stelde ons in de gelegenheid om het huis uit te testen: beide gasten kregen hun eigen kamer met kingsize bed en en-suite badkamer & wc. Het bleek echter dat tegelijk douchen niet helemaal mogelijk was. En eindelijk had het boventallige personeel ook wat meer te doen. Ze toonden zich vooral erg verheugd met eindelijk eens iemand die wel bereid was om dag in dag uit zijn buikje letterlijk rond te eten.

Bier proeven

Gewoon hard werken dus. In een poging de Javaanse horeca naar een hoger niveau te tillen is het Six-Star-Barman programma gelanceerd. Robert Jan werkt een dagje mee om te testen of de barmannen de eerder geleerde theorie ook echt in praktijk weten te brengen. Dus: de kroeg binnen stappen, een biertje bestellen en goed opletten of de barman de 6 stappen juist uitvoert. Als hij het goed doet krijgt de barman ter plekke een contant geldbedrag en een 6-Star Barman onderscheiding. Robert Jan mocht zich ontfermen over de speciale Heineken-thermometer om te kijken of het Heineken bier op een temperatuur tussen de 4 en 8 graden wordt geserveerd. Hierna wordt de scorecard met de barman doorgenomen en worden de prijs en onderscheiding uitgedeeld als ie het goed doet. Dan weer door naar de volgende kroeg. De lokale barmannen wisten dat ze een "mystery drinker" konden verwachten, maren waren absoluut flabbergasted dat het in hun geval om 2 buitenlanders bleek te gaan. Met het gebrekkige gebrabbel in bahasa Indonesia kon ik onvoldoende overtuigend duidelijk maken dat ik in Jakarta werk en Robert Jan slechts op bezoek is. Veelal werd onmiddelijk de eigenaar van stal gehaald om ons te ontmoeten: de 2 Heineken mensen die speciaal vanuit het Nederlandse hoofdkantoor zijn ingevlogen om hun Heineken bier te testen. Met name die ene meneer die schijnbaar helemaal uit New York was gekomen om alleen maar een thermometer in het door hen geschoken biertje te stoppen, en die na een slok en een goedkeurend knikje weer verdween, maakte erg veel indruk!